Verdeel je maandinkomen over vaste lasten, wensen en sparen met de bekende 50/30/20-regel — en vergelijk het met wat je écht uitgeeft.
| Category | Recommended |
|---|
The 50/30/20 rule is a general guideline, popularized by Elizabeth Warren, not a strict formula. Adjust the percentages to fit your own cost of living and financial goals. This tool does not constitute financial advice.
De 50/30/20-regel werd bekend gemaakt door Elizabeth Warren en haar dochter Amelia Warren Tyagi in hun boek "All Your Worth", en blijft een van de meest aanbevolen manieren om een budget op te stellen: ongeveer 50% van je netto-inkomen voor vaste lasten (huur, boodschappen, energie, minimale schuldaflossingen), 30% voor wensen (uit eten, hobby's, abonnementen), en 20% voor sparen en extra schulden aflossen. Deze planner verdeelt je inkomen dienovereenkomstig, en laat je de percentages aanpassen als de standaardverdeling niet bij jouw situatie past — als je huur alleen al meer dan 50% van je inkomen opslokt (niet ongewoon in Amsterdam of andere grote steden), is een verdeling van 60/20/20 of 60/25/15 wellicht realistischer.
Zet "Vergelijk Mijn Werkelijke Uitgaven" aan om in te vullen wat je werkelijk per categorie uitgeeft, en de tool laat zien of je werkelijke spaarpercentage je doel bijhoudt of erbij achterblijft. De 50/30/20-regel is een algemene richtlijn, geen strikte formule — het is bedoeld als startstructuur die je kunt aanpassen, geen strikte regel die je moet volgen ongeacht je situatie. Deze tool vormt geen financieel advies.
Vaste lasten zijn uitgaven die je echt niet kunt vermijden: huur of hypotheek, boodschappen, energie, verzekeringen, minimale schuldaflossingen en woon-werkverkeer. Wensen verbeteren je leven maar zijn niet essentieel: uit eten, entertainment, abonnementen, hobby's en vakanties. De grens is niet altijd duidelijk — een basaal telefoonabonnement is een vaste last, maar de nieuwste telefoon-upgrade meestal niet.
Dat komt vaak voor in dure steden zoals Amsterdam, en precies daarom zijn de schuifregelaars aanpasbaar. Als vaste lasten écht niet binnen 50% passen, geeft een realistischere verdeling zoals 60/20/20 nog steeds dezelfde structuur en discipline — het doel is een plan hebben, niet een exact percentage halen.
Nee — het is één populaire methode naast andere (zero-based budgeting en de 70/20/10-regel zijn gangbare alternatieven). Het is populair omdat het simpel is: drie categorieën, drie percentages, geen gedetailleerde uitgaventracking nodig. Als het niet bij jouw situatie past, is dat een teken om een andere methode te proberen, geen persoonlijk falen.